|
نوروز است و روز نوآفرینی و نوپردازیِ جامگانِ جان و جهان .راستی مگر چیست این بهار و بهارانِ صدهارنگ و هزاران جلوه؟! جز لبخندهی خدای مهربانیها بر لبان گلگونهی طبیعت سرمست! طبیعت، جشن گرفته است و جوانههای سبز، چراغهای روشنِ تزییناند. هر درختی، چراغانیست و هر شاخهای، سرشار از هزار خورشید تابان. نوروز، رستاخیز طبیعت است؛ یادآور این نکته که ما نیز آخر، از خواب و خیال و خمودی، باید که برخیزیم و باطن سبز و روشن خود را عیان داریم و برملا کنیم! «شادکامی و موفقیت»مان، بسته به بیداری و روشنیِ ماست. ما هم میتوانیم همچون طبیعت، طلایهدار طلعتِ لبخندهی قشنگ خدای خویش باشیم. ما هم میتوانیم ترجمان دل و درونِ خدایخوانی و خدایخواهیِ زیبایمان باشیم.طبیعت، آغوش حاصلخیز خود را به روی ما گشاده است تا که بذرهای عشق و همدلی و بخشش، ما را فراگیرد و در دل سخاوتمند و رهای خویش، بپروردمان و صدچندان و هزارانباره به ما بازگرداند. بیایید باغبانِ خوبِ زندگی باشیم و بذرهای زیبایی و خوبی و پاکی را برافشانیم. طبیعت، جامگان خویش را عوض کرده است؛ بیایید ما هم جان خویش را عوض کنیم! «سرسبزترین بهار تقدیم تو بادآواز خوش هَزار، تقدیم تو بادگویند که: «لحظهایست روییدن عشق»آن لحظه،هزار بار،تقدیم تو باد!»
الهام سرمدی سردبیر
|
